Dit is nog maar het begin maar ik ben al van ver gekomen. Om te begrijpen wie ik ben, wat OPSMUK is en waarom dit bestaat, neem ik je mee naar een paar belangrijke momenten uit mijn leven die mij hebben laten staan waar ik nu sta. Een eerlijk kijkje in mijn hoofd.
Als kind groeide ik op als een echt roze prinsessenmeisje. Ik hield van make-up, jurken, poppen, sieraden en mijn grootste droom was om, later als ik groot was, een grote collectie aan hakken te hebben. Naarmate ik ouder werd, begon ik hier een afkeur voor te ontwikkelen. Ik wilde geen ‘meisje meisje’ meer zijn en begon me hier steeds meer vanaf te zetten. Nog steeds weet ik niet helemaal waar die aversie vandaan kwam; misschien was het puberteit, misschien was het bewustwording, misschien zijn dat twee woorden voor hetzelfde.
Ik groeide op, volgde het pad zoals deze voor mij klaar gelegd was, scoorde oké zonder al te veel moeite te doen maar ik was vooral érg onzeker. Geen idee wat ik leuk vond om te doen, hoe ik in elkaar zat en hoe ik daar achter zou moeten komen. Toen ik mijn middelbare school afrondde koos ik ervoor communicatie te gaan studeren. Na een maand of drie kwam ik erachter dat ik hier absoluut niet blij van werd. Het was een té veilige keuze.
Ik stopte met de opleiding en ging op zoek naar iets specifiekers, iets waarbij ik het idee zou krijgen dat ik dan iets zou kunnen wat anderen niet zomaar ook zouden kunnen. Achteraf kwam dit idee vooral uit het verlangen iets speciaals te hebben en kunnen, iets waarmee ik zou kunnen opvallen in de menigte (lees: onzekere meid). Mijn moeder kwam met het idee om de opleiding voor goudsmid te gaan doen. Nog niet helemaal overtuigd van het idee begon ik er toch maar aan en dit bleek uiteindelijk precies wat ik zocht (momma knows best).
Het was de ideale omgeving voor mij om mezelf beter te leren kennen. Ik leerde een nieuwe skill, ontmoette mensen uit heel uiteenlopende werelden en kreeg de ruimte om te experimenteren. Ik leerde dat ik ervan houd aan een project te werken die bestaat uit een heleboel verschillende onderdelen, dat druk van buitenaf vaak essentieel is voor mij om door te zetten (hier heb ik jullie voor nodig) en dat ik in een heerlijke flow-state kan komen als ik helemaal in mijn eigen creatieve bubbel zit.
Aan de andere kant was er nog iets dat ik leerde van de opleiding: De sieradenwereld kan een behoorlijk traditioneel wereldje zijn. Laat dat nou precies zijn waar ik niet naar op zoek was. Dit leidde ertoe dat ik na mijn opleiding 2 jaar nauwelijks aan mijn werkbank zat, maar er ging daarna toch weer iets kriebelen. Ik had zin om weer dingen te maken. Ik maakte sieraden voor mezelf en voor geliefden om me heen en het balletje begon te rollen.
Intussen verhuisde ik naar een grote stad, ontmoette daar ongelooflijk inspirerende mensen die mij het laatste zetje gaven dat ik nodig had. Het waren (en zijn het nog steeds) jonge vrouwen met hun eigen creatieve onderneming. Ik dacht: Als zij het kunnen, kan ik het ook. En zo geschiedde: OPSMUK was geboren.
Vandaag, 23 juni 2026, sta ik nog maar aan het begin. Mijn stijl is in ontwikkeling, mijn kennis als ondernemer en mens in het algemeen ook. Inmiddels is mijn aversie van girly girl zijn vervangen voor een leuke mix van wél sieraden maar geen hakken. Elk ontwerp dat ik maak is een stukje tastbare ontwikkeling.
Lieve lezer, ik wil je enorm bedanken voor het tonen van interesse in OPSMUK, ik voel me vereerd. Ik hoop je voortaan mee te kunnen nemen in mijn vervolgstappen door middel van deze journals. En weet dat je support meer betekent dan je je voor kunt stellen!
Love,
Lisa
0 comments